skowronek myśli
nieskazitelnej
obwieszcza ochoczo
istotność
ponad wszelką miarę

uwaga
tu dziś
to już dziś
przestaniesz oddychać

wizja rozwoju
bo może nudności cię trawią
w mojej głowie
czy potrzebujesz kogoś do pary
żeby spółkować
może kopuluj i zwiększaj
liczbę pasożytów
żywiących się moją krwią
tlenem i doznaniem
nie zostawiaj sam
nie jestem przykładem

agresywna piła rozcina moją czaszkę
wewnętrzna okazałość to
hydepark robactwa
kręte ścieżki wywiercane z każdą chwilą
żmudna powszechność najwierniejszego przyjaciela
nałóżcie kopułę z powrotem!
bez niego nie istnieję

twój smród świadectwem
twojej egzystencji
zwijasz się z bólu
dobitna oznaka życia
zrzuć swój ciężar w niebyt
albo doświadczaj drgania powiek

korytarz łączący oczodoły z mózgiem
uaktywnia świst kaleczący korę

rechot zakurzonych trumien
puszcza do mnie oko mumia z kąta

od stagnacji pająki wychodzą z moich uszu
ryj owiną lepką nicią
aby tylko nie użyć strun głosowych
nadwyrężonych, poszarpanych

powstaje smuga na kościach łączących kości łokci
niczym lód rozstępujący się
tępy trzask kości kolan
niczym siekiera wbita w drewno
wykręcają się kości ponuro
zniekształcony szkielet
różny od wzorca

szczoch lecacący do rozdziawionego pyska
nie powoduje przebudzenia z letargu
intuicyjnie wymacany świt
nie otwiera oczu
cywilizacyjny warkot
otępia
zostaje tylko letarg

szpony strachu, ściany krzyku
osamotnienie niepełną dla świadomości radością
zapomniany skowyt, zgiełk partactwa
odludne miejsca przeznaczeniem

zgrzyt zębów
nierówna szczęka
nigdy nie chce się połączyć
dwie niespójne części gnijącego ekosystemu
co najwyżej nagroda za wytrzymałość:
ząb wbity we wnętrze lica
i krwisty płyn otaczający kły
którymi nie wypada kąsać
ani nawet szczekać

cicho psie!

w mojej głowie siedzi robak
jego frywolny taniec sprawia
że nie umiem przejść obok niego obojętnie
krąży, pełza, ryje
powstają nowe dziury
łeb w środku podziurawiony!
odważne taneczne kroki
z perfekcją tworzą otwory
coraz więcej przestrzeni
coraz mniej zawartości
tańcz glisto, wij się, snuj
nie zwalniaj błogiej destrukcji